-
|
-
- Regelmatig komt
dit onderwerp in mij boven en altijd wil ik er wel wat mee, maar
er is al zoveel over geschreven dat ik denk: “Iedereen weet dit
wel!’ Ik wil echter anderen stimuleren om de signalen op te
vangen, te herkennen en als wezenlijk onderdeel van het leven te
gaan inbouwen. Het verrijkt je leven en als je er veel mee werkt
zal het ook meer op je pad gaan komen.
- Twee
gebeurtenissen zijn aanleiding geweest om dit document toch te
starten. Eén uit mijn eigen leven en één die ik op TV zag bij
het programma ‘Het Vermoeden’ van zondag 15 augustus 2010.
- Met die laatste
wil ik beginnen, juist omdat het zo’n duidelijk voorbeeld is dat
het signaal van ‘toeval’ komt om te helpen, om antwoord te geven
op vragen die vaak in een fase van het leven verschijnen waarbij het
niet zo gemakkelijk gaat. Meestal nadat je zelf al een stap hebt
gezet om naar een oplossing te komen. Het is een bevestiging,
een signaal om op de ingeslagen weg voort te gaan.
- Toeval kan ook
gebeuren als je met een vraag loopt en via welk kanaal dan ook
het antwoord krijgt. Daarover misschien later meer.
- Nu eerst die
wezenlijke momenten in een leven die geholpen worden door het
toeval.
1. De hoofddoek en identiteit-
Naeeda Aurangzeb,
journaliste, schrijfster,
werd op 4 januari 1974 in
Pakistan geboren. Begin 1977 verhuisde zij met haar moeder en
broertjes naar Nederland, waar haar vader zich had gevestigd.
Naeeda kwam via een studie sociaal-maatschappelijk werk in de
journalistiek terecht. Jarenlang gold ze als voorbeeld voor
andere moslima’s: ze droeg een hoofddoek terwijl ze programma’s
presenteerde, werd geïnterviewd door Opzij en bij Paul de Leeuw,
maakte carrière en was getrouwd met een vooraanstaande, gelovige
moslim die het opnam voor de rechten van de vrouw. Naeeda:
“Maar ik was helemaal niet zo geëmancipeerd. Want in de tien
jaar van mijn huwelijk werd ik lichamelijk en emotioneel
misbruikt.” Ze besloot vóór het leven te kiezen en
ontvluchtte het huiselijk geweld.
- Nu het verhaal
waarbij ik weer kippenvel kreeg omdat dit een signaal was uit de
kosmos:
- Op weg naar een
lezing kwam ze in een toilet op een vliegveld oog in oog met
zichzelf te staan toen ze haar lippen wilde bijwerken. Ze keek
naar zichzelf en vroeg zich af: “ben ik dat? Ben ik dat
werkelijk?” Op dat moment besloot ze haar hoofddoek af te doen
en met deze doek nog om haar nek, want geheel wegdoen was en té
grote stap, liep ze de hal van het vliegveld weer in. Ze had
moeite met haar uiterlijk, want o, wat voelde ze zich lelijk
zonder de bescherming van die doek. Haar man had dat erin
gepompt, zonder hoofddoek was ze oerlelijk. Op dat moment holde
er een vrouw langs haar, die wat verder stopte, zich omdraaide
en naar toe kwam met de woorden: “Wat bent u mooi!”en liep toen
weer hard door.
- Een duidelijker
signaal voor Naeeda kan ik me niet voorstellen.
-
- 2. Aan mezelf
teruggegeven
- Nu het voorbeeld
van mijzelf. Ik was in een relatie afgewezen. Aan de kant gezet
als een zak vuil was het beeld dat ik aan iedereen, dus ook aan
mezelf vertelde. Het voelde zo en het was zo pijnlijk, want in
mijn hart was hij nog steeds de man die een zielenmaatje was. Ik
liep regelmatig naar het bos om mijn tranen te vergieten en
achter te laten, wetend dat ik er ook wel weer doorheen zou
komen. Ik was tenslotte al over de 50 en had veel ervaring in
relaties en het verbreken ervan. Dit keer was anders, want ik
was niet degene die het initiatief nam. Hij was verliefd
geworden op een ander en daarin ben je geen partij. Het was
over. Alleen ik moest er nog aan wennen.
- Ik rijd op de bus
als chauffeur en dan kom je regelmatig vrachtwagens tegen met
van die gele borden met namen van hun vrouw of kinderen. Lezen
doe ik die namen eigenlijk nooit, ik neem ze niet eens bewust
waar. Die ene keer, in die periode van relatierouw echter wel en
wat stond er op zo’n bord:
mezelf.
- Er ging een schok
door me heen en ik besefte in een flits: Ik ben niet weggedaan,
ik ben aan mezelf teruggegeven.
- Dit was een
helder inzicht en toen ik thuis kwam heb ik het op een papier
geschreven en aan de muur geprikt. Het was het begin van een
nieuw leven, dat achteraf beter was voor mijzelf dan in zo’n
relatie te blijven kniezen.
-
-
Ik vul het aan met
toeval dat ons steeds weer overkomt:
3. De twee horoscopen (december 2010)
Caroline was bij mij en we bekeken haar horoscoop in relatie tot
de vragen die ze had bij de EMDR sessie. Ook had ze vragen over
haar dochter en ik draaide ook de horoscoop van haar dochter
uit. Ze wilde graag weten in hoeverre zij kosmisch verbonden was
met haar dochter, ze zaten zo vaak in elkaars energie en dat gaf
problemen. Toen ik de twee horoscopen uit de printer haalde
staarde ik ongelovig naar de twee bladen. De namen bovenaan
waren die van haar en haar dochter, maar de horoscopen waren
exact hetzelfde. Die van Caroline was ook onder de naam van haar
dochter gekomen en zo hadden ze dezelfde horoscoop, wat
natuurlijk niet klopte. Op de computer waren ze écht heel
verschillend.
Het antwoord was hiermee wel duidelijk. -
-
4.
.........................................komt hier jouw verhaal? -
-
-
- Ik zou een ieder
willen vragen die, door het lezen van deze voorbeelden, zich ook
ineens zo’n toevalsmoment herinnert deze op te schrijven en te
mailen.
- Vooral ook wat
het voor je betekent heeft, of het je leven heeft veranderd.
-
- Ik wil ook
iedereen
aanmoedigen om alert te zijn in het dagelijks leven voor dit
soort toevalsmomenten.
Het verrijkt beslist je leven.
-
-
- terug naar index
|
-
|