Jan Johannes Meurer  (sr) (*1833 +1922)

Christiaan D. Meurer (* 1884 + 1947)

Korte geschiedenis van de naam "Meurer"

Een jonge Duitse vrouw, genaamd Dorothea, trekt na de vroege dood van haar man, met haar kind uit het verre Kassel in het keurvorstendom Hessen naar Amsterdam. Ze is hooguit 26 of 27 jaar. Ze vindt ergens in Amsterdam een onderkomen en kan zich met eenvoudig werk in leven houden. Ze redt het, pakt aan wat ze maar kan, maar meer dan een paar jaar lagere school kan ze voor haar zoon niet betalen. De jongen groeit op, moet al vroeg in de Amsterdamse haven gaan werken -hard lichamelijk werk- wordt soldaat, komt terug en trouwt op zijn 32e met de dochter van een matroos die aan boord van een Hollands oorlogsschip is overleden. De jongen weet niet beter of hij heet Coenraad Meijer. Als hij wil trouwen, kan hij niet het vereiste geboorte- of doopbewijs overleggen. In plaats daarvan wordt een akte van bekendheid opgesteld, waarin mensen uit zijn directe omgeving verklaren dat ze hem (Coenraad Meijer) al van kindsbeen af kennen. Er worden kinderen geboren, de oudste -Christiaan David Meijer- in 1819, de jongste, Jan Johannes Meijer, in 1833. In dat zelfde jaar overlijdt Coenraad's moeder. Vermoedelijk zijn toen papieren gevonden die de wereld van Coenraad op z'n kop zette. Hij kwam er achter dat hij helemaal geen Coenraad Meijer heette, maar Johann Philipp Conrad Meurer, kind uit het huwelijk dat zijn vader Johann Dietrich Meurer in 1793 in Kassel met zijn moeder (Dorothea Susanna Boas) aanging. Coenraad neemt in 1843 een advocaat in de arm en dient een verzoek tot naamsverandering in. Dat lukt en op 13 mei 1844 verklaart de Arrondissement Rechtbank in Amsterdam dat de naam Coenraad Meijer in alle officiële stukken met terugwerkende kracht veranderd moet worden in Johann Philipp Conrad Meurer. Ook al zijn nog levende kinderen krijgen die "nieuwe" naam. Zodoende heet mijn overgrootvader op zijn 10e jaar ineens Jan Johannes Meurer.