 Brazilië geeft me mijn kinderen
In 1991 tijdens mijn eerste verblijf van acht maanden in
Juazeiro do Norte, Noordoost-Brazilië, werd Brazilië mijn tweede land.
Direct na mijn terugkeer in Nederland wilde ik een boek schrijven over mijn belevingen.
Brazilië had mij mijn kinderen gegeven.
Brazilië, het aardse bestaan van haar volk
en de nabijheid van de mensen in ieder contact, Brazilië had mij in haar greep.
'Brazilië geeft me mijn kinderen' had niet geschreven kunnen worden zonder Tecla
Cosma da Silva en de zes kinderen (4 tot 10 jaar oud). Ik ben erbij, ik deel in
het plezier en verdriet binnen het gezin, en in de karige mogelijkheden van bestaan.
Het leven van Tecla en de gezinnen om haar heen weerspiegelt de levenswijsheid van
het Braziliaanse volk: een geloof op het recht op bestaan.
Lees in mijn boek hoe ik van de kinderen ben gaan houden en zij van mij, hoe Dona
Tecla en ik vriendinnen werden zonder elkaars taal te spreken, hoe ik moeder van de
kinderen kon worden en iedere twee jaar een paar weken naar hen terugga.
Klik hier om alvast een fragment te lezen.
|
|
- Brazilië geeft me mijn kinderen -
